شقاق مقعدی چیست؟ | علت و علائم فیشر مقعدی + عوارض

شقاق مقعدی یا فیشر مقعدی، نوعی زخم یا ترک کوچک در پوست و بافت داخلی کانال مقعد است که اغلب در اثر عبور مدفوع سفت، یبوست طولانی مدت یا فشار زیاد هنگام دفع ایجاد می شود. این عارضه اگرچه در بسیاری از موارد ساده و قابل درمان است، اما می تواند باعث درد شدید هنگام اجابت مزاج، سوزش، خارش و خونریزی روشن بعد از دفع شود.

مهم ترین علائم شقاق مقعدی معمولا درد تیز و سوزاننده موقع دفع، احساس زخم یا التهاب در ناحیه مقعد و مشاهده چند قطره خون قرمز روشن روی دستمال یا سطح مدفوع است. عواملی مانند یبوست مزمن، اسهال های مکرر، بارداری، زایمان طبیعی و برخی بیماری های التهابی روده می توانند احتمال ایجاد فیشر مقعدی را افزایش دهند.

انتخاب روش مناسب برای درمان شقاق مقعدی به شدت زخم و مدت زمان ابتلا بستگی دارد و در مواردی که شقاق مزمن شده باشد، ممکن است نیاز به درمان های تخصصی وجود داشته باشد.

شقاق یا فیشر مقعدی چیست؟

شقاق مقعدی که در اصطلاح پزشکی به آن فیشر مقعدی (Anal fissure) گفته می شود، یک پارگی خطی و کوچک در لایه داخلی کانال مقعد است. این ترک معمولا در بخش پایینی مجرای مقعد ایجاد می شود؛ ناحیه ای که هنگام عبور مدفوع تحت فشار و کشش قرار می گیرد. اندازه این زخم معمولا زیاد نیست، اما به دلیل وجود تعداد زیادی پایانه عصبی در این قسمت، حتی یک ترک کوچک هم می تواند درد قابل توجهی ایجاد کند. ^{Anal fissures}

شقاق با زخم های معمولی پوست تفاوت دارد. زخم های سطحی پوست در بخش های دیگر بدن معمولا با محافظت از محل آسیب دیده به سرعت ترمیم می شوند، اما زخم ایجاد شده در کانال مقعد دائما در معرض حرکت عضلات، فشار ناشی از دفع و تحریک محیطی قرار دارد. به همین دلیل، اگر شرایط مناسب برای ترمیم فراهم نشود، ممکن است این ترک به مرور طولانی شده و به شقاق مزمن تبدیل شود.

این بیماری بیشتر در خط میانی قسمت پشتی مقعد ایجاد می شود، اما در برخی افراد ممکن است محل ایجاد آن متفاوت باشد. شناسایی محل و وضعیت زخم به پزشک کمک می کند تا شقاق را از بیماری های مشابه مانند هموروئید یا سایر مشکلات ناحیه مقعد تشخیص دهد.

علت ایجاد شقاق مقعدی

شقاق مقعدی معمولا زمانی ایجاد می شود که پوست و بافت داخلی کانال مقعد تحت فشار یا کشش بیش از حد قرار بگیرد. در بیشتر افراد، شروع این مشکل با تغییر در وضعیت دفع ارتباط دارد؛ یعنی زمانی که مدفوع به سختی خارج می شود یا فشار زیادی به عضلات این ناحیه وارد می شود.

البته فقط یبوست عامل ایجاد شقاق نیست و شرایط دیگری مانند مشکلات گوارشی یا تغییرات فیزیولوژیکی بدن هم می توانند زمینه ایجاد آن را فراهم کنند.

یبوست و دفع مدفوع سفت

یکی از شایع ترین دلایل ایجاد شقاق مقعدی، یبوست و عبور مدفوع خشک و سفت از کانال مقعد است. وقتی مدفوع حجم زیادی داشته باشد یا رطوبت کافی نداشته باشد، هنگام خروج می تواند باعث کشیدگی بیش از حد پوست این ناحیه و ایجاد یک ترک کوچک شود. اگر این اتفاق چندین بار تکرار شود، فرصت ترمیم زخم کاهش پیدا می کند و شقاق ممکن است طولانی تر شود.

زور زدن هنگام اجابت مزاج

گاهی حتی در افرادی که یبوست شدید ندارند، فشار آوردن زیاد هنگام دفع می تواند باعث آسیب به ناحیه مقعد شود. زور زدن باعث افزایش فشار روی عضلات اطراف مقعد می شود و در صورتی که بافت این ناحیه آمادگی کافی نداشته باشد، احتمال ایجاد ترک افزایش پیدا می کند. عادت به طولانی نشستن در سرویس بهداشتی نیز می تواند این فشار را بیشتر کند.

اسهال مزمن

برخلاف تصور بسیاری از افراد، فقط یبوست باعث شقاق نمی شود. اسهال های مکرر نیز می توانند با تحریک مداوم پوست اطراف مقعد و افزایش دفعات دفع، زمینه ایجاد زخم را فراهم کنند. تماس مکرر مدفوع با ناحیه آسیب پذیر مقعد ممکن است باعث التهاب شود و روند ترمیم بافت را مختل کند.

بارداری و زایمان

در دوران بارداری، افزایش فشار داخل شکم و تغییرات هورمونی می تواند باعث بروز یبوست و تغییر در عملکرد دستگاه گوارش شود. همچنین فشار وارد شده هنگام زایمان طبیعی ممکن است احتمال ایجاد شقاق را افزایش دهد. به همین دلیل، برخی خانم ها در دوران بارداری یا پس از زایمان با علائم این بیماری مواجه می شوند.

بیماری های التهابی روده

برخی بیماری های التهابی روده مانند بیماری کرون می توانند احتمال ایجاد شقاق را افزایش دهند. در این شرایط، التهاب طولانی مدت دستگاه گوارش باعث حساس شدن بافت های ناحیه مقعد می شود و زخم ها ممکن است دیرتر بهبود پیدا کنند. به همین دلیل، شقاق های غیر عادی، متعدد یا مقاوم به درمان نیاز به بررسی دقیق تر توسط پزشک دارند.

در مجموع، شقاق مقعدی معمولا نتیجه یک عامل واحد نیست و ترکیبی از فشار هنگام دفع، تغییرات حرکات روده و شرایط بدنی فرد می تواند در ایجاد آن نقش داشته باشد. شناخت علت اصلی، به انتخاب روش مناسب برای درمان و جلوگیری از عود مجدد بیماری کمک می کند.

علائم شقاق مقعدی چیست؟

نشانه های شقاق مقعدی اغلب زمانی خودشان را نشان می دهند که ترک ایجاد شده در کانال مقعد هنگام عبور مدفوع تحریک شود. بعضی افراد فقط هنگام دفع احساس درد دارند، اما در مواردی که زخم طولانی شده باشد، سوزش و ناراحتی ممکن است تا مدت ها بعد از اجابت مزاج هم ادامه پیدا کند. شدت علائم به عواملی مانند مدت زمان ایجاد زخم، وضعیت دفع و شرایط بدنی فرد بستگی دارد.

گاهی افراد تصور می کنند هر درد یا خونریزی در ناحیه مقعد مربوط به شقاق است، در حالی که مشکلات دیگری مانند هموروئید یا سایر بیماری های مقعدی هم می توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. شناخت نشانه های شقاق و بررسی عواملی که در ایجاد آن نقش دارند، مانند یبوست و فشار هنگام دفع، به تشخیص بهتر کمک می کند. برای آشنایی بیشتر با عوامل ایجاد این مشکل می توانید درباره علت زخم مقعدی مطالعه کنید.

علائم شایع شقاق مقعدی شامل موارد زیر است:

• درد هنگام دفع: در بیشتر مواقع اصلی ترین نشانه شقاق، درد تیز و سوزاننده هنگام عبور مدفوع از محل زخم است. این درد ممکن است بعد از دفع هم ادامه داشته باشد و در برخی افراد باعث ترس از اجابت مزاج شود.
• سوزش و التهاب بعد از دفع: تحریک شدن محل ترک باعث می شود فرد بعد از اجابت مزاج احساس سوزش یا ناراحتی داشته باشد. این حالت در شقاق های مزمن شدیدتر و طولانی تر است.
• خونریزی روشن از مقعد: خونریزی شقاق معمولا به صورت چند قطره خون قرمز روشن دیده می شود و ممکن است روی دستمال توالت، سطح مدفوع یا داخل کاسه توالت مشخص باشد.
• خارش در ناحیه مقعد: التهاب اطراف زخم، رطوبت و تحریک پوست می تواند باعث خارش و احساس ناراحتی در این ناحیه شود.
• اسپاسم عضله مقعد: درد ناشی از شقاق ممکن است باعث انقباض عضله داخلی مقعد شود. این انقباض علاوه بر افزایش درد، می تواند روند ترمیم زخم را هم کندتر کند.
• احساس وجود ترک یا زخم در اطراف مقعد: بعضی افراد هنگام شستشو یا نشستن متوجه حساسیت، درد یا وجود یک ناحیه زخمی در اطراف مقعد می شوند.

خونریزی شقاق چه شکلی است؟

خونریزی ناشی از شقاق معمولا با مقدار کمی خون قرمز روشن همراه است و بیشتر هنگام دفع یا کمی بعد از آن دیده می شود. این خون اغلب روی دستمال توالت یا سطح مدفوع قابل مشاهده است و برخلاف بعضی خونریزی های گوارشی، معمولا تیره رنگ نیست.

با این حال، هر خونریزی از ناحیه مقعد را نباید به شقاق نسبت داد. اگر خونریزی تکرار شود، مقدار آن زیاد باشد یا همراه با علائمی مانند کاهش وزن، تغییر طولانی مدت در عادت دفع یا درد غیر معمول باشد، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود.

فرق شقاق حاد و مزمن

شقاق مقعدی از نظر مدت زمان ایجاد و تغییراتی که در بافت اطراف زخم به وجود می آید، معمولا به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می شود. تشخیص تفاوت انواع فیشر مقعدی اهمیت زیادی دارد، چون شقاقی که به تازگی ایجاد شده معمولا شانس بیشتری برای بهبود با مراقبت های ساده دارد، اما زخم هایی که مدت طولانی باقی مانده اند ممکن است به درمان های تخصصی تری نیاز داشته باشند.

شقاق حاد

شقاق حاد معمولا در مراحل ابتدایی بیماری دیده می شود و مدت زیادی از ایجاد آن نگذشته است. این نوع شقاق اغلب به صورت یک ترک یا پارگی سطحی در پوست کانال مقعد ایجاد می شود و اگر فشار وارد شده به ناحیه کاهش پیدا کند، امکان ترمیم آن بیشتر است.

در بسیاری از افراد، برطرف کردن عواملی مانند یبوست، جلوگیری از زور زدن هنگام دفع و رعایت نکات مراقبتی می تواند به بهبود شقاق حاد کمک کند. البته اگر علت ایجاد زخم همچنان وجود داشته باشد، ممکن است این مشکل ادامه پیدا کند و به نوع مزمن تبدیل شود.

شقاق مزمن

وقتی زخم مقعدی بیشتر از ۶ هفته باقی بماند، معمولا به عنوان شقاق مزمن شناخته می شود. در این مرحله، زخم دیگر فقط یک ترک سطحی نیست و ممکن است تغییراتی مانند ضخیم شدن لبه های زخم، ایجاد زائده پوستی کوچک در اطراف مقعد یا فیبروز بافتی ایجاد شود.

شقاق مزمن معمولا با درد طولانی تر، اسپاسم بیشتر عضله مقعد و سخت تر شدن روند ترمیم همراه است. در این شرایط، درمان های ساده همیشه پاسخ کافی نمی دهند و پزشک ممکن است روش های دارویی، کم تهاجمی یا جراحی را با توجه به وضعیت بیمار پیشنهاد کند.

شناخت نوع شقاق به بیمار کمک می کند بداند با چه شرایطی روبرو است و چرا بعضی زخم ها با مراقبت های اولیه بهتر می شوند، اما برخی دیگر به پیگیری و درمان تخصصی نیاز دارند.

آیا شقاق مقعدی خطرناک است؟

شقاق مقعدی در بیشتر موارد یک بیماری خطرناک محسوب نمی شود و معمولا با درمان مناسب قابل کنترل و بهبود است. این بیماری به خودی خود ارتباطی با سرطان ندارد، اما نادیده گرفتن آن می تواند باعث طولانی شدن زخم و تبدیل شدن شقاق حاد به نوع مزمن شود.

اگر درد، خونریزی یا ناراحتی ناحیه مقعد برای مدت طولانی ادامه داشته باشد، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود. همچنین وجود علائمی مانند خونریزی زیاد، ترشحات غیر طبیعی، تب یا تغییرات غیر معمول در دفع نیاز به بررسی دقیق تر دارد تا مشکلات دیگر با علائم مشابه با شقاق اشتباه گرفته نشوند.

همچنین طبق توضیحات Cleveland Clinic، فیشر مقعدی در بیشتر موارد بیماری خطرناکی محسوب نمی شود، اما به دلیل وجود عصب های حساس در ناحیه مقعد می تواند درد قابل توجهی ایجاد کند. این مرکز پزشکی تاکید می کند که «شقاق مقعدی شایع است و معمولا خطرناک نیست، اما می تواند درد زیادی ایجاد کند.»

شقاق چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص شقاق مقعدی معمولا کار پیچیده ای نیست و در بیشتر موارد پزشک با بررسی علائم و یک معاینه ساده می تواند وجود زخم را تشخیص دهد. بیشتر افراد زمانی برای بررسی مراجعه می کنند که درد هنگام دفع، سوزش بعد از اجابت مزاج یا مشاهده خون روشن باعث نگرانی آنها شده باشد.

البته هر درد یا خونریزی در ناحیه مقعد را نمی توان به طور قطعی شقاق دانست. مشکلاتی مانند هموروئید، فیستول مقعدی یا برخی بیماری های التهابی روده هم می توانند نشانه های مشابهی ایجاد کنند. به همین دلیل، پزشک علاوه بر بررسی علائم، وضعیت کلی بیمار و ظاهر زخم را هم در نظر می گیرد.

در عمل، بیشتر شقاق ها با همان معاینه اولیه قابل تشخیص هستند و معمولا نیازی به بررسی های پیچیده ندارند؛ مگر اینکه علائم بیمار با الگوی معمول شقاق مطابقت نداشته باشد یا احتمال وجود بیماری دیگری مطرح شود. پزشک برای تشخیص شقاق معمولا این موارد را بررسی می کند:

1.بررسی علائم و سابقه بیماری:

پزشک درباره زمان شروع درد، شدت علائم، وضعیت دفع، سابقه یبوست، خونریزی و مدت زمانی که نشانه ها ادامه داشته اند سوال می کند. این اطلاعات کمک می کند مشخص شود شقاق تازه ایجاد شده یا مدت طولانی تری از آن گذشته است.

2.معاینه ناحیه مقعد:

در بیشتر موارد، مشاهده مستقیم ناحیه مقعد برای تشخیص کافی است. پزشک محل ایجاد ترک، ظاهر زخم و تغییرات اطراف آن را بررسی می کند. این معاینه معمولا کوتاه انجام می شود و هدف آن مشخص کردن نوع و شدت شقاق است.

3.آنوسکوپی در صورت نیاز:

اگر پزشک نیاز داشته باشد داخل کانال مقعد را دقیق تر بررسی کند یا احتمال وجود مشکل دیگری وجود داشته باشد، ممکن است از آنوسکوپی استفاده شود. این روش برای مشاهده بخش داخلی مقعد انجام می شود و برای همه بیماران ضروری نیست.

4.بررسی بیماری های مشابه:

اگر علائم غیرمعمول باشند، خونریزی شدید باشد یا زخم به درمان های معمول پاسخ ندهد، پزشک ممکن است بررسی های بیشتری درخواست کند. کولونوسکوپی معمولا برای همه افراد مبتلا به شقاق انجام نمی شود و بیشتر در شرایطی لازم است که نیاز به بررسی بیماری های دیگر مانند مشکلات روده وجود داشته باشد.

چه زمانی برای شقاق باید به پزشک مراجعه کرد؟

بسیاری از شقاق های مقعدی در مراحل اولیه با مراقبت های ساده و برطرف کردن عواملی مانند یبوست بهتر می شوند، اما همیشه نباید درد یا خونریزی این ناحیه را نادیده گرفت. اگر علائم ادامه دار باشند یا شدت پیدا کنند، بررسی توسط پزشک می تواند از مزمن شدن زخم و سخت تر شدن درمان جلوگیری کند.

در صورتی که یکی از موارد زیر را تجربه می کنید، بهتر است برای بررسی دقیق تر اقدام کنید:

• درد شدید و مداوم: اگر درد فقط هنگام دفع نیست و در طول روز هم ادامه دارد، ممکن است نشانه طولانی شدن شقاق یا ایجاد تغییرات بیشتر در ناحیه زخم باشد.
• خونریزی تکرار شونده: مشاهده چند قطره خون روشن در بعضی موارد با شقاق همراه است، اما خونریزی هایی که مرتب تکرار می شوند یا شدت بیشتری پیدا می کنند نیاز به بررسی دارند.
• بهبود پیدا نکردن بعد از چند هفته: اگر با وجود رعایت رژیم غذایی، مصرف فیبر و جلوگیری از یبوست، زخم همچنان باقی مانده باشد، احتمال مزمن شدن شقاق بیشتر می شود.
• ترشحات چرکی یا غیرطبیعی: وجود ترشح بدبو، چرک یا رطوبت غیرعادی می تواند نشانه التهاب یا عفونت باشد و نباید بدون بررسی و معاینه رها شود.
• تب یا احساس ناخوشی عمومی: تب همراه با درد و علائم مقعدی می تواند نیاز به بررسی سریع تر داشته باشد.

به طور کلی، مراجعه به موقع باعث می شود علت اصلی مشکل مشخص شود و قبل از اینکه شقاق به یک مشکل طولانی مدت تبدیل شود، درمان مناسب انتخاب شود.

عوارض درمان نکردن فیشر مقعدی چیست؟

شقاق مقعدی در بسیاری از موارد اگر زود تشخیص داده شود، قابل کنترل و درمان است؛ اما بی توجهی به آن می تواند باعث شود زخم مدت بیشتری باقی بماند و روند بهبود سخت تر شود.

در تجربه درمانی، یکی از مشکلاتی که زیاد دیده می شود این است که بعضی افراد به دلیل ترس یا خجالت، مراجعه به پزشک را به تاخیر می اندازند و زمانی اقدام می کنند که درد و علائم شدیدتر شده است. مهم ترین عوارض درمان نکردن شقاق شامل موارد زیر است:

1.مزمن شدن زخم:

اگر ترک ایجاد شده برای مدت طولانی باقی بماند، ممکن است از حالت حاد خارج شده و به شقاق مزمن تبدیل شود. در این شرایط معمولا زخم دیرتر ترمیم می شود و نیاز به درمان تخصصی تری دارد.

2.درد طولانی و آزار دهنده:

ادامه پیدا کردن شقاق می تواند باعث شود درد فقط محدود به زمان دفع نباشد و فرد در طول روز نیز احساس ناراحتی داشته باشد.

3.اسپاسم عضلات مقعد:

درد ناشی از زخم ممکن است باعث انقباض مداوم عضله مقعد شود. این اسپاسم علاوه بر افزایش درد، می تواند روند ترمیم زخم را کندتر کند.

4.کاهش کیفیت زندگی:

ترس از دفع، درد مداوم و نگرانی از خونریزی ممکن است روی فعالیت های روزانه، خواب و آرامش فرد تاثیر بگذارد.

5.عفونت یا مشکلات ثانویه:

در برخی موارد، باقی ماندن زخم و التهاب طولانی مدت می تواند احتمال بروز عفونت را افزایش دهد. همچنین شقاق مزمن به ندرت ممکن است با مشکلات دیگری مانند بیماری فیستول مقعدی (ایجاد مسیر غیرطبیعی در اطراف مقعد) همراه شود که نیاز به معاینه دارد.

چگونه از ابتلا به فیشر مقعدی جلوگیری کنیم؟

پیشگیری از شقاق مقعدی بیشتر از هر چیز به جلوگیری از یبوست و کاهش فشار هنگام دفع مربوط می شود. زمانی که مدفوع سفت باشد یا فرد برای دفع مجبور به زور زدن شود، فشار زیادی به دیواره کانال مقعد وارد می شود و احتمال ایجاد ترک و زخم افزایش پیدا می کند.

به همین دلیل، داشتن یک رژیم غذایی مناسب و توجه به سلامت گوارش می تواند نقش مهمی در جلوگیری از این مشکل داشته باشد.

مصرف مواد غذایی حاوی فیبر مانند سبزیجات، میوه ها و غلات کامل، نوشیدن آب کافی در طول روز و درمان به موقع یبوست از مهم ترین اقداماتی هستند که می توانند به پیشگیری از شقاق کمک کنند. همچنین فعالیت بدنی منظم باعث بهتر شدن حرکات روده می شود و احتمال مشکلاتی مانند یبوست طولانی مدت را کاهش می دهد.

دکتر عاطفه دهقانی تفتی در این باره معتقد است بسیاری از بیمارانی که با شقاق مراجعه می کنند، سابقه یبوست یا عادت به زور زدن هنگام دفع دارند. به گفته ایشان، اصلاح همین عادت های ساده می تواند در پیشگیری از ایجاد شقاق یا جلوگیری از عود دوباره آن تاثیر زیادی داشته باشد.
همچنین توصیه می شود افراد زمان زیادی را برای دفع صرف نکنند و در صورت مشاهده یبوست مداوم، به جای تحمل علائم، برای درمان آن اقدام کنند. رعایت این نکات ساده می تواند فشار وارد شده به ناحیه مقعد را کمتر کرده و به حفظ سلامت این ناحیه کمک کند.

عکس شقاق مقعدی

تصاویر شقاق مقعدی معمولا برای تشخیص شدت بیماری و تعیین روش درمان استفاده می‌شوند. در برخی موارد، پزشک ممکن است برای ارزیابی دقیق‌تر وضعیت بیمار از کولونوسکوپی یا روش‌های تصویربرداری دیگر استفاده کند. این تصاویر می‌توانند به پزشک در تصمیم‌ گیری برای انتخاب انواع جراحی شقاق مقعدی کمک کند.

نتیجه‌ گیری

شقاق مقعدی اگرچه در بسیاری از موارد با یک ترک کوچک شروع می شود، اما بی توجهی به آن می تواند باعث طولانی شدن درد، خونریزی و تبدیل شدن زخم به نوع مزمن شود. شناخت علائم، درمان یبوست و مراجعه به موقع به پزشک کمک می کند تا از پیشرفت این مشکل جلوگیری شود و روند درمان راحت تر باشد.

روش درمان شقاق به شرایط بیمار، مدت زمان ایجاد زخم و شدت علائم بستگی دارد. در موارد خفیف ممکن است اصلاح تغذیه و درمان های دارویی موثر باشد، اما زمانی که شقاق مزمن شده باشد یا به درمان های اولیه پاسخ ندهد، روش های تخصصی مانند لیزر شقاق مقعدی می تواند یکی از گزینه های موثر برای درمان باشد.

در پارما کلینیک، بیماران پس از بررسی شرایط توسط پزشک، مناسب ترین روش درمانی را دریافت می کنند. هدف از درمان، کاهش درد، ترمیم زخم و جلوگیری از بازگشت دوباره شقاق است تا بیمار بتواند بدون نگرانی به فعالیت های روزمره خود برگردد.

اگر علائم شقاق دارید یا مدت زیادی است با درد و خونریزی هنگام دفع درگیر هستید، بهتر است درمان را به تعویق نیندازید. برای دریافت مشاوره رایگان و بررسی شرایط خود می توانید با پارما کلینیک تماس بگیرید.

شماره تماس مشاوره رایگان پارما کلینیک: 02188065954

سوالات متداول

بیماری شقاق مقعدی چیست؟
شقاق مقعدی زخمی سطحی در دیواره مقعد است که معمولا در اثر یبوست یا فشار زیاد هنگام دفع ایجاد می‌شود. این زخم باعث درد، سوزش و گاهی خون‌ ریزی می‌شود.

فرق شقاق حاد و مزمن چیست؟
شقاق حاد کمتر از ۶ هفته طول می‌ کشد و با درمان خانگی اغلب بهبود می‌ یابد؛ اما شقاق مزمن بیش از ۶ هفته باقی می‌ماند و ممکن است نیاز به درمان پزشکی یا جراحی داشته باشد.

علائم فیشر مقعدی چیست؟
از جمله علائم رایج می‌ توان به درد هنگام اجابت مزاج، خون‌ ریزی روشن، سوزش، خارش و مشاهده ترک در اطراف مقعد اشاره کرد.

آیا خونریزی از شقاق مقعدی خطرناک است؟

خونریزی شقاق معمولا به صورت چند قطره خون قرمز روشن روی دستمال یا سطح مدفوع دیده می شود و در بسیاری از موارد نگران کننده نیست. با این حال، اگر خونریزی زیاد باشد، مرتب تکرار شود یا همراه با علائمی مثل کاهش وزن، تغییر در عادت دفع یا درد غیر معمول باشد، بهتر است علت آن توسط پزشک بررسی شود.

آیا شقاق مقعدی با بواسیر فرق دارد؟

بله، شقاق و بواسیر دو مشکل متفاوت هستند، هرچند بعضی علائم آنها مثل خونریزی روشن یا درد ممکن است شبیه هم باشد. شقاق به دلیل ایجاد یک ترک یا زخم در کانال مقعد به وجود می آید، اما بواسیر مربوط به تورم و گشاد شدن رگ های ناحیه مقعد است. تشخیص درست این دو مشکل برای انتخاب درمان مناسب اهمیت دارد.

چرا درد شقاق بعد از دفع ادامه پیدا می کند؟

درد شقاق فقط به لحظه عبور مدفوع محدود نمی شود. وقتی زخم تحریک می شود، عضله داخلی مقعد ممکن است دچار انقباض یا اسپاسم شود و همین موضوع باعث ادامه پیدا کردن درد و سوزش بعد از دفع شود.